J - I - N - K : N O V E L A

ทั้งๆที่อยากจะยิ้มให้แท้ๆ...

 

แต่ทำไม...กลับกลายเป็นโกรธใส่ซะได้...นะ...

 

 

 

ไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ...

ใกล้สอบแล้ว

 

เราทำอะไรอยู่

 

กูดูเมะไปเจ็ดเรื่องเต็มๆ

 

ทั้งจบแล้วทั้งยังไม่จบ

 

หมดอาลัยกับชีวิตช่วงนี้ไปพักนึง

กลับไปเป็นม.ปลายดีกว่า

 

มาดูเมะกันเถอะ

มินามิ เกะ

Lovely Complex

๐ R E C

BECK

Omamori Himari

Kanokon

DEARS

 

ต่อด้วยเกมสามเกม

DMC4

AITD5 PS2

MAPLE (U-N00b)

 

จนกว่าแรงบันดาลใจระลอกใหม่ของผมจะเกิด

ขออยู่อย่างนี้ไปอีกซักพักละกัน

 

พักก่อน เรื่องเรียน

พักก่อน เรื่องรัก

พักก่อน เรื่องนอน

ชีวิตนี้ใช่อีกไกล

ทำสิ่งที่อยากทำก็มากแล้ว

ทำสิ่งที่ไม่อยากทำก็เยอะแล้ว

ขอทำสิ่งที่ไร้สาระมั่งดีกว่า

 

แล้วเราจะกลับมา!!! คอยดู!!!

 

ปล.หนึ่ง ถ้า...เหนื่อยนักก็พักก่อน

ปล.สอง ถ้า...เรารักกันมันคงจะดีกว่านี้มั๊ง เพียงแต่ชั้นรักเธอแค่ข้างเดียว

ปล.สาม ถ้า...มันยากนัก ก็เลิกรักดีกว่า

ปล.สี่ ถ้า...รักแล้วไม่มีอะไรดีขึ้นมา จะทนทรมานอยู่ไปเพื่ออะไร

ปล.ห้า ถ้า...เรากำหนดใจคนอื่นได้ก็คงดีสินะ

ปล.หก ถ้า...เราอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิต จะได้มั๊ยนะ

ปล.เจ็ด ถ้า...อยากผิดสัญญาที่ให้ไว้กับใครคนหนึ่ง เค้าจะโกรธเรามั๊ยนะ

ปล.แปด ถ้า...ผมเป็นเพลย์บอย ผมคงไม่เลือกคุณ...

ปล.เก้า ถ้า...เล่นสนุกกับหัวใจของคนอื่นอยู่ ก็หยุดเถอะ...

ปล.สิบ ถ้า...ชั้นบังเอิญเป็นคนเดินจากไป...

ปล.สิบเอ็ด ถ้า...น้ำตาไหลทั้งๆที่ดูเมะโมเอะ...จะเป็นคนบ้ารึเปล่า

ปล.สิบสอง ถ้า...สารภาพว่ารักใครอีกคนได้ในตอนนี้ คงจะดีไม่น้อย

ปล.สิบสาม ถ้า...ทั้งหมดข้างบนเป็นเรื่องจริง ก็น่าสนนะ...                                                                                                                                                      ถ้าฝันเป็นจริงน่ะนะ...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เมื่อหลายวันก่อนเอาผักมาฝากข้างบ้าน

 

วันนี้เลยได้ของฝากจากข้างบ้าน

เป็นปูเป็นๆ

อ่านไม่ผืดหรอก ปูเป็นๆ

มัดขามาเลย ใหญ่สองเล็กสอง

 

ทำใจต้มไม่ลง เลยต้องเอาไปปล่อย

ที่ป้อมพระจุลตอนสี่ทุ่ม

 

ตัวแรกเราตัดเชือกออก ยากมาก เพราะมันมัดมาแบบ

อย่างแน่นหนาอ่ะ

 

ตัวแรกตัดยังไม่ขาดเลย ก็มีหนุ่มสาวชาวญี่ปุ่น

มาช่วยเราตัดเชือก

 

พอตัดเชือกเสร็จ ข้าน้อยเป็นคนตักมันไปปล่อย

ด้วยการเอากะละมัง ช้อนมันขึ้นไป

 

ตอนที่โยนมันลงไปในน้ำ

ก้ามมันหนีบขอบกะละมังไว้

 

เราได้ยินเสียงดัง ตูม ซ่า...

หันไปมองกะละมัง

จากหนังชีวิตปู กลายเป็นหนังสยองขวัญ

 

ก้ามมันยังอยู่

หนีบอยู่ตรงขอบกะละมังนั่นแหละ

สาวญี่ปุ่นร้องไม่เป็นศัพท์เลย

(จริงๆอาจจะเป็นศัพท์แต่กุฟังมันไม่ทัน-*-)

 

โอ้โห แล้วตัวที่เหลือนี่แบบ

ตัวที่สอง

ขากระจุยออกมาสองขา

 

ตัวที่สาม

โดนญี่ปุ่นเหยียบกระดองร้าวนิดหน่อย

 

ตัวที่สี่

รอดตายปกติ

 

โหะๆ

เอวัง

 

 

ปล. จริงๆอยากเล่าให้มันมีชีวิตชีวากว่านี้แต่หลังจากกลับมาก็...

ปล.สอง ทำใจ

ปล.สาม อดทน

ปล.สี่ ทำดีที่สุดแล้ว...

ปล.ห้า เหมือนโลกกำลังจะแตก

ปล.หก เหมือนกูกำลังจะตาย

ปล.เจ็ด เหมือนหัวใจจะหยุดเต้น

ปล.แปด น้องปูน่าสงสาร

ปล.เก้า กูว้าเหว่

ปล.สิบ ไม่จริงใช่มั๊ย

ปล.สิบเอ็ด เข้าตัว

ปล.สิบสอง ครบสามอาทิตย์ที่ไม่ได้นอน

 

 

หากแต่เพียงนี่เป็นความฝัน

และความฝันเป็นความจริง...

 

ปล.ของปล. โป๊กๆ โขกวิญญาณ

เดี๋ยวนี้เป็นอะไร

พวกมึงเห็นกูเป็นอะไร

 

หัวหลักหัวตอ?

หุ่นยนต์?

กูไม่มีจิตใจ?

ไม่เหนื่อย? ไม่ง่วง? ไม่เจ็บไม่ป่วยงั๊นสิ?

 

มาถึงก็ยัดคำสั่งด้วยคำหรูๆ

กูก็มีงานที่กูต้องทำ

กูก็อยากมีเวลาพักผ่อน

กูก็อยากเล่นเกม อยากอ่านหนังสือ

พอกูมีเวลา ทำไมพวกมึงต้องพรวดพราดเข้ามา

ยัดงานเหี้ยไรไม่รู้ให้กู

 

ยังเห็นว่าเป็นเพื่อนอยู่หรอก

ถึงทำให้

หลายงานละที่กูอยากให้มึงทำเองบ้าง

ปีสามแล้วนะ งานอิลลัสยังไม่คล่องเลย

แล้วกูก็ไม่ได้อยากทิ้งมึงเหอะ

 

แต่มึงกลับ...

ให้กูทำ แล้วมึงไปนอน

มาบอกว่า"กูรออยู่นะคับ ส่งมาเลยนะ จะเสร็จรึยัง"

มึง... นี่มันเหี้ยอะไรวะเนี่ย...

 

โว้ย!

 

ปล. ตี๋...กู...เหนื่อยว่ะ เสียความรู้สึกอย่างแรง เป็นไปได้กูจะเก็บตังมึง!! แต่มันเป็นไปไม่ได้...

ปล.สอง วันนี้ยิ่งรู้อะไรเพิ่มขึ้นอีกแล้วยิ่งเจ็บขึ้นไปอีก

ปล.สาม กูได้รับความทรมาน 1 ea

ปล.สี่ กูคิดถึงวันเวลาเก่าๆอีกแล้ว...

ปล.ห้า กูทรมาน

ปล.หก ดูรักสามเศร้าแล้วปวดหัวจี๊ด

ปล.เจ็ด อยากดักยิงใครบางคน

ปล.แปด Heart boiled love???

ปล.เก้า อาจจะได้เป็นไข้เลือดออกรอบสอง

ปล.สิบ วันนี้ยุงเยอะสัดๆ

ปล.สิบเอ็ด เพลง "เพื่อน" รอบที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้...

ปล.สิบสอง ตอนที่นั่งเขียนนี้ 3D ยังไม่ได้แตะเลย

 

 

ผมมีจักรวาลของผม

ผมฝากจักรวาลของผมไว้ในกำมือคนๆหนึ่ง

 

ซึ่งเป็นคนที่ผมไว้ใจให้อยู่เคียงข้าง

 

ปัจจุบันนี้และต่อไป

จักรวาลของผมกลับมาแล้ว

กลับมาพร้อมกับความโดดเดี่ยว

โดดคนเดียวที่คุ้นเคย

 

คนที่ผมรักหายไปทีละคน

ไม่นานนักจักรวาลคงว่างเปล่า

 

ความโดดเดี่ยว โดดคนเดียว

เป็นใจความหลักของผมไปแล้ว

ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้...

 

 

 

 

ปล. ยังทำใจไม่ได้

ปล.สอง ครบรอบหนึ่งเดือนนาทีนรกในฝันมั๊ง

ปล.สาม ง่วง แต่ตาไม่ยอมหลับ

ปล.สี่ หัวใจวันนี้ไม่ปวด

ปล.ห้า ผมยังพยายาม ยังพยายาม ยังพยายาม